Okuma krizinden söz ediyoruz, ama belki de asıl kriz dikkat kapasitesinde. Bugün sıkça duyduğumuz bir cümle var: Çocuklar artık okumuyor. Bir çocuk kitabı yarıda bırakıyorsa bunu yalnızca motivasyonla açıklamak kolaydır. Asıl sorun çoğu zaman motivasyon değil, dikkat kapasitesidir. Bu ayrım bakış açısını değiştirir; çünkü birinde öğrencinin isteğini sorgularız, diğerinde öğrenmenin ön koşullarından birini fark ederiz. Okuryazarlık yalnızca harfleri çözmekten ibaret değilse — ki değil — dikkat yönetiminin müfredatın merkezinde hâlâ yer bulamaması sizce de şaşırtıcı değil mi? Devamını Oku »