Okumak

Okumak

İnsan hayatta olduğu için evler yapar, ama ölümlü olduğunu bildiği için kitaplar yazar. Sürü halinde yaşadığı için topluluk halinde oturur, ama yalnız olduğunu bildiği için okur. Bu okuma ona, başka bir arkadaşlığın yerini almayan ama bir başka arkadaşlık tarafından da yeri doldurulamayacak bir yoldaşlık sağlar. Kaderi konusunda kesin bir açıklama yapmaz, ama hayatla onun arasında sıkı bir suç ortaklığı oluşur. Hayatın trajik saçmalığını aydınlatırken, çelişkilerle yaşama mutluluğunu anlatan çok küçük ve gizli suç ortaklıklarıdır bunlar. Çünkü okuma gerekçelerimiz en az yaşama gerekçelerimiz kadar gariptirler. Ve hiç kimse bize bu yakınlığın hesabını sormaz.

D. Pennac, Roman Gibi, Metis Yayınları, 1997. s.133

Hakkında Aysun Yağcı

Öğretmenlik deneyimlerimi, kendimce doğrularımı, okuduklarımı, aldığım eğitimleri, çıkarımlarımı paylaşmaya devam ediyorum.

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Required fields are marked *

*

Scroll To Top